W rezultacie duża część słownictwa angielskiego wywodzi się z francuskiego, z pewnymi drobnymi różnicami w pisowni (końcówek słów, korzystanie z życia francuskiej pisowni, itp. Jednym z tych plemion germańskich przychodzących był Angles, [21], który przeniósł się całkowicie Bede napisał do Wielkiej Brytanii z ich poprzedniego domu [22]. Szkoci jak jest postrzegany przez niektórych językoznawców za grupę dialektów języka angielskiego, a nie odrębny język, fryzyjski jest często uważany za najbliższymi żyjącymi względne. Preferencja jednego nad drugim jest synonimem także spowodował zróżnicowanie słownictwa, nawet jeśli oba słowa są germańskie (np. angielskim i niemieckim opieki Sorge pochodzą od karo * proto-germański i surgo * odpowiednio, ale karo * stał się dominującą słowo Angielski dla opieka, podczas gdy w Niemczech, Holandii i języków skandynawskich, * root surgo panowały. Norman rozwinął się Anglo-Norman, a następnie angielsko-francuskich - i wprowadziła warstwy słowa przede wszystkim za pośrednictwem sądów i rządu. Pierwszy z nich został przez głośniki oddziału germańskich North język, gdy Halfdan Ragnarsson Ivar bez kości i zaczął podbój i kolonizacja północnej części Wysp Brytyjskich w wieku 8 i 9 (patrz Danelaw). [Potrzebne źródło] Holenderski składnia jest pośrednie między angielskim i niemieckim (np. Ik heb nog nooit IETS gezien op het plener). Współczesnym języku angielskim, obejmujący dzieła Williama Szekspira i Biblii Króla Jakuba, z dnia na ogół od około 1550, oraz w wyniku wzrostu Imperium Brytyjskiego została przyjęta w Ameryce Północnej, Indii, Afryki, Australii i wielu innych regionach -trend przedłużony z pojawieniem się w Stanach Zjednoczonych jako supermocarstwa w połowy XX wieku.